نكته هاي گرامري زبان انگليسي

Begin pArSTools.com -->

can - could / had to /have to – has to
Can
اين فعل کمکي توانايي در زمان حال را بيان مي کند و بعد از اين فعل کمکي از شکل ساده فعل استفاده مي شود و فعلي که بعد از can قرار مي گيرد نبايد ing – ed – es – s داشته باشد.
1- Can john ……. Here by lunch time

a) got b) get c) gets d) getting
2- The children ………. Read this book now. They don’t read it before.

a) could b) has to c) can d) had to
اگر توجه داشته باشيم قيد زمان ما now است بنابراين گزينه c درست است و دليل ديگر اينکه children جمع است و با گزينه has to قرار نمي گيرد.
3- The student can ……..the question very easily.

a) answers b) to answer c) answered d) answer *

4- We ……..talk about that later.

a) could b) can* c) had to d) has to
در اينجا بعد از can شکل ساده فعل را داريم و has to چون براي مفرد است، به کار نمي رود چون we جمع مي باشد.
could
١- توانايي کار در زمان گذشته را بيان مي کند. ٢- بعد از آن شکل ساده فعل قرار مي گيرد. ٣- could گذشته canمي باشد.

1- I can swim well. But I ……..swim very well before.

a)cannot b) shouldn’t c) couldn’t * d) mustn’t
تنها گزينه اي که به گذشته اشاره دارد couldn’t است و گزينه c درست است.
2- All the students could ……..the questions easily yesterday.

a) answers b) answer * c) to answer d) answering
چون بعد از could فعل بصورت ساده قرار مي گيرد.
3- Could you …….. English 4 years ago.

a) wrote b) to write c) writing d) write *
Could فعل کمکي زمان گذشته است و ago هم زمان گذشته را نشان مي دهد و بعد از could بايد فعل به صورت ساده بيايد.
4- He couldn’t ……..how jet engines work.

a) explains b) explain * c) to explain d) explaining
چون could زمان گذشته است و بعد از آن فعل به صورت ساده بيان مي شود.
have to – has to
١- اجبار در زمان حال را بيان مي کند. ٢- بعد از آن فعل به صورت ساده بيان مي شود
1- I have to ……… an appointment with the dentist.

a) makes b) make * c) to make d) making
بعد از has to و have to فعل بايد به شکل ساده بيايد.
2- Does she ……… speak French in her job?

a) has to b) had to c) have to * d) can
ابتدا ذکر مي کنيم گزينه a درست است اما بايد دقت کنيم که وقتي که has to و have to با فعل کمکي سؤال مي شود، فعلهاي کمکي اين دو فعل do،does هستند و يادمان باشد وقتي has to با فعل کمکي does سئوالي شود، فعل تبديل به have to مي شود.
3- She has to ……… her lesson carefully.

a) study * b) studied c) to study d) studying
4- Does john ……..help his mother at home?

a) have to * b) has to c) had to d) can
چون جمله با فعل does سؤالي شده has to تبديل مي شود.
had to مجبور بودن
١- had to اجبار در زمان گذشته را بيان مي کند. ٢- گذشته have to و has to، had to مي باشد. ٣- بعد از had to بايد شکل ساده فعل قرار بگيرد.
1- They didn’t know the address. They ……… ask a policeman. a) have to b) can c) had to * d) can
چون اتفاق در زمان گذشته است از فعل کمکي had to استفاده مي کنيم.
2- Reza was late for class. He ……..see the teacher.

a) has to b) can c) should d) had to *
چون was گذشته است بنابراين had to صحيح مي باشد.
3- The old man was sick. He had to ……….The doctor.

a) saw b) see * c) sees d) seen
چون was گذشته است و در جلسه had to داريم بنابراين بايد شکل ساده فعل قرار بگيرد.
4- I had to ……… for her three hours yesterday.

a) wait * b) waiting c) waited d) waits

مکالمات روزمره در محاورات پزشکی 140 جمله ( بخش دوم )

Begin pArSTools.com -->

نوشته اين قسمت اختصاص دارد به مكالمات روزمره با اين تفاوت كه اين مكالمات فقط در محدوده محيطهاي پزشكي و رفتن به دكتر و امثال آن است اهميت اينگونه مكالمات براي كساني كه در كشورهاي خارجي زندگي ميكنند پوشيده نيست.
اميدوارم برايتان قابل استفاده باشد.

لطفا نظرتان را در مورد اينگونه مكالمات كه در خصوص يك محيط خاص است بيان كنيد.
-----------------------------




31- لطفا جواب آزمايشتان را به من بدهيد.

Let me have your laboratory tests.

32- جدول واكسيناسيون فرزندتان را به من بدهيد.

Show me the vaccination record of youe child.

33- آيا درد شما دائمي است يا متناوب است (گه گاه ول ميكند و باز ميگيرد).

33- Is the pain steady or intermittent?

34- درد قولنج دارم.

I have a crampy pain.

35- محل دقيق درد را نشان دهيد.

Point to the exact place.

36- آيا عوارض هم وجود دارد؟

Are there ant side effects?

37- لطفا اين نسخه را بپيچيد.

Please make up this prescription.

38- اثر دارو از كي شروع خواهد شد؟
When will the medication start to work?

39- من بيماري قند دارم.

I am a diabetic.

40- شما دچار مسموميت غذائي شده ايد.

You have a food poisoning problem.

41- براي اسهال / يبوست دارو ميخواهم.

I need a medication for diarrhea / constipation.

42- دستم تاول زده است.

There is a blister on my hand.

43- پوست تنم دچار خشكيدگي شديدي شده است.

Ther is a serious dehydration in my skin.

44- پاشنه پايم ميخچه دارد.

There are some corns in my sole.

45- داروئي براي سرفه هاي خشك ميخواهم.

I need a medication for a dry coughing.

46- داروئي براي سرفه هاي همراه با اخلاط ميخواهم.

I need a medication for a productive coughing.

47- پمادي براي گزيدگي حشره (پشه) ميخواهم.

I need an ointment for an insect bite.

48- دچار سوء هاضمه شده ام.

I have indigestion.

49- شبها از بي خوابي رنج مي برم.

I suffer from insomnia at nights.

50- تنم خارش دارد.

My skin is itching.

51- بيماري سفر دارم (هنگام مسافرت حال تهوع به من دست ميدهد).

I have motion sickness.

52- پايم رگ به رگ شده است.

My leg has sprained.

53- اين پماد روي محل بماليد.

Apply this ointment to the effected area.

54- بيش از مقدار دستور داده شده استفاده نكنيد.

Do not take more than the prescribes dose.

55- اين دارو را تا آخر دو مرتبه در روز بخوريد.

Take his medication tow times a day untill the supply is finished.

56- اين قطره را در روز دو بار در چشمتان بچكانيد.

Instill the drops into your eyes to times a day.

57- از وقتي كه دارويم تمام شده ادامه درمان را متوقف كرده ام.

I stopped following the treatmen scince the supply ran out.

58- نميتوانسم قرص را قورت بدهم.

I could not swallow the pills.

59- چون از اثرات جانبي احتمالي نگران بودم خوردن دارو را متوقف كردم.

I stpped taking the drug scince I was worried about possible side effects.

60- از لحاظ بينائي مشكل دارم.

I have problem with my eyesight.

جملات زیبا

Begin pArSTools.com -->

A real friend is one who walks in when the rest of the world walks out

.
یک دوست واقعی اونی هستش که وقتی میاد
که تموم دنیا از پیشت رفتن.

life is a road and you are its passengers so , be careful about the

value of your times , maybe you wont be in the road tomorrow

زندگی مثل یه جاده است ، من و تو مسافراشیم ، قدر لحظه ها رو بدونیم ، ممکنه فردا

نباشیم

Live in such a way that those who know you butdon't know God

will come to know God because they know you

چنان زندگی کن که کسانی که تو را می شناسند، اما خدا را نمی شناسندبه واسطه آشنایی با تو، با خدا آشنا شوند

waite for the one who is constantly reminding you how he cares a bout you & how much lucky he's to HAVE YOU

در انتظار کسی باش که بی وقفه به یاد تو بیاورد که تا چه اندازه برایش مهم هستی و نگران توست و چقدر خوشبخت است که تو را در کنارش دارد

We spend more, but have less; we buy more, but enjoy it less

بیشتر خرج می کنیم اما کمتر داریم، بیشتر می خریم اما کمتر لذت می بریم

don't wait until people are dead to give them flower

برای دادن گل به دیگران منتظر مراسم تدفین آنها نباشین

The hour of departure has arrived,and we go our ways I to die and you to live.Which is the better, only God knows.

هنگام جدایی فرا رسیده است. هر کس به راه خود می رودمن می میرم و شما زنده می مانید. تنها خدا می داند کدام بهتر است

U.S. Sees Much to Fear in a Hostile Russia

Begin pArSTools.com -->

News Analysis

By PETER BAKER
Published: August 21, 2008
The president of Syria spent two days this week in Russia with a shopping list of sophisticated weapons he wanted to buy. The visit may prove a worrisome preview of things to come.
Skip to next paragraph
Related
In Georgia, a Claim Russia Is Making More Advances (August 22, 2008)
Russia Prevailed on the Ground, but Not in the Media (August 22, 2008)
Amid Conflict in Georgia, Somber Memories for Czechs (August 22, 2008)
If Russia’s invasion of Georgia ushers in a sustained period of renewed animosity with the West, Washington fears that a newly emboldened but estranged Moscow could use its influence, money, energy resources, United Nations Security Council veto and, yes, its arms industry to undermine American interests around the world.
Although Russia has long supplied arms to Syria, it has held back until now on providing the next generation of surface-to-surface missiles. But the Syrian president, Bashar al-Assad, made clear that he was hoping to capitalize on rising tensions between Moscow and the West when he rushed to the resort city of Sochi to meet with his Russian counterpart, Dmitri A. Medvedev.
The list of ways a more hostile Russia could cause problems for the United States extends far beyond Syria and the mountains of Georgia. In addition to escalated arms sales to other anti-American states like Iran and Venezuela, policy makers and specialists in Washington envision a freeze on counterterrorism and nuclear nonproliferation cooperation, manipulation of oil and natural gas supplies, pressure against United States military bases in Central Asia and the collapse of efforts to extend cold war-era arms control treaties.
“It’s Iran, it’s the U.N., it’s all the counterterrorism and counternarcotics programs, Syria, Venezuela, Hamas — there are any number of issues over which they can be less cooperative than they’ve been,” said Angela E. Stent, who served as the top Russia officer at the United States government’s National Intelligence Council until 2006 and now directs Russian studies at Georgetown University. “And of course, energy.”
Michael McFaul, a Stanford University professor and the chief Russia adviser for Senator Barack Obama, the presumptive Democratic presidential nominee, said Russia appeared intent on trying to “disrupt the international order” and had the capacity to succeed. “The potential is big because at the end of the day, they are the hegemon in that region and we are not and that’s a fact,” Professor McFaul said.
Russia may yet hold back from some of the more disruptive options depending on how both sides play these next few weeks and months. Many in Washington hope Russia will restrain itself out of its own self-interest; Moscow, for instance, does not want Iran to have nuclear weapons, nor does it want the Taliban to regain power in Afghanistan. Dmitri Rogozin, a hard-liner who serves as Russia’s ambassador to NATO, told the newspaper Izvestia this week that Moscow still wanted to support the alliance in Afghanistan. “NATO’s defeat in Afghanistan would not be good for us,” he said.
Moscow may also be checked by the desire of its economic elite to remain on the path to integration with the rest of the world. The main Russian stock index fell sharply in recent days, costing investors $10 billion — many with close ties to the circle of Prime Minister Vladimir V. Putin.
Still, although the confrontation over Georgia had been building for years, the outbreak of violence demonstrated just how abruptly the international scene can change. Now Russia is the top focus in Washington and some veteran diplomats fret about the situation spiraling out of control.
“Outrage is not a policy,” said Strobe Talbott, who was deputy secretary of state under President Clinton and is now the president of the Brookings Institution. “Worry is not a policy. Indignation is not a policy. Even though outrage, worry and indignation are all appropriate in this situation, they shouldn’t be mistaken for policy and they shouldn’t be mistaken for strategy.”
For Washington, there are limited options for applying pressure. Senator John McCain, the presumptive Republican presidential nominee, wants to throw Russia out of the Group of 8 major powers. Such a move would effectively admit the failure of 17 years of bipartisan policy aimed at incorporating Russia into the international order.
Yet Washington’s menu of options pales by comparison to Moscow’s. Masha Lipman, an analyst at the Carnegie Moscow Center, said “there’s a lot more” that the United States needed from Russia than the other way around, citing efforts to secure old Soviet nuclear arms, support the war effort in Afghanistan and force Iran and North Korea to give up nuclear programs. “Hence Russia has all the leverage,” she said.
In forecasting Russia’s potential for causing headaches, most specialists look first to Ukraine, which wants to join NATO. The nightmare scenario circulating in recent days is an attempt by Moscow to claim the strategic Crimean peninsula to secure access to the Black Sea. Ukrainian lawmakers are investigating reports that Russia has been granting passports en masse to ethnic Russians living in Crimea, a tactic Moscow used in the Georgian breakaway republics of South Ossetia and Abkhazia to justify intervention to protect its citizens.
Arms sales, as Mr. Assad’s visit underscored, represent another way Russia could create problems. Israeli and Western governments have already been alarmed about reports that the first elements of the Russian-built S-300 antiaircraft missile system are now being delivered to Iran, which could use them to shoot down any American or Israeli planes that seek to bomb nuclear facilities should that ever be attempted.
While Mr. Rogozin expressed support for assisting NATO in the war in Afghanistan, other officials have warned darkly about cutting off ties with NATO. The two sides have already effectively suspended any military cooperation programs. But Russia could also revoke its decision in April to allow NATO to send nonlethal supplies overland through its territory en route to Afghanistan.
Russia could also turn up pressure on Kyrgyzstan to evict American forces that support operations in Afghanistan and could block any large-scale return to Uzbekistan, which expelled the Americans in 2005. “The argument would be, ‘Why help NATO?’ ” said Celeste A. Wallander, a Russia scholar at Georgetown’s School of Foreign Service.
Even beyond the dispute over Iran, Russia could obstruct the United States at the United Nations Security Council on a variety of other issues. Just last month, Russia vetoed sanctions against Zimbabwe’s government, a move seen as a slap at Washington.
“If Russia’s feeling churlish, they can pretty much bring to a grinding halt any kind of coercive actions, like economic sanctions or anything else,” said Peter D. Feaver, a former strategic adviser at the National Security Council.
Russia could also accelerate its withdrawal from arms control structures. It already has suspended the Conventional Forces in Europe treaty to protest American missile defense plans and threatened to pull out of the Intermediate-Range Nuclear Forces treaty. Renewed tension could fray a recently signed civilian nuclear cooperation agreement and doom negotiations to extend soon-to-expire strategic arms control verification programs.
“Ironically, since the collapse of the Soviet Union, there’s always been the concern about Russia becoming a spoiler,” said Ms. Stent, of Georgetown, “and now we could see the realization of that.”

زبان بی بیان

Begin pArSTools.com -->

دانش آموزان بعد از گذراندن دوره دبستان با کتاب های درسی آموزش زبان های انگلیسی و عربی آشنا می شوند. در دوره سه ساله راهنمایی و چهارساله دبیرستان کتاب عربی و انگلیسی یکی از درس های ثابت هر ساله است و کتابی مخصوص به خود دارد.
زبان های خارجی چند دهه است که جزو ثابت دوره های آموزشی در مدارس ایران است اما عجیب است که خیل عظیم دانش آموزان بعد از گذراندن دوره ١٢ ساله و پایان دوره دبیرستان، از خواندن و درک زبان انگلیسی عاجزند و نمی توانند به این زبان سخن بگویند.
این وضعیت مختص زبان انگلیسی نیست، زبان عربی سرنوشتی به مراتب بدتر دارد. با آنکه در سه دهه گذشته توجه بیشتری به این زبان در مدارس ایران شده اما کمتر دانش آموزی را می توان دید که بتواند با آموخته های مدرسه، نیازهای روزمره اش را برطرف کند.
کمتر خانواده ای بر آموزش و پرورش خرده می گیرد که چرا بچه اش در طول نزدیک به هفت سال خواندن کتاب های زبان در مدرسه، چیزی از زبان های خارجی یاد نگرفته است؟
این نکته در مورد طلاب علوم دینی هم صدق می کند که بسیاری از آنها پس از سالها عربی خواندن و حتی نوشتن به دشواری می توانند در یک کشور عرب زبان نیازهای روزمره خود را برآورند.
به نظر می رسد خانواده ها با فرستادن بچه ها به کلاس های آموزش زبان در مقابل این ضعف آموزشی واکنش نشان داده اند. در سال های اخير رسم شده که خانواده های ایرانی، بچه های خود را به کلاس های زبان خارجی به خصوص انگلیسی می فرستند.
تقاضای زیاد برای یادگیری زبان خارجی باعث شده تا آموزشگاه های فراوانی در سراسر ایران برای آموزش زبان تشکیل شود. در شهر بزرگی مثل تهران تعداد این آموزشگاه ها خیلی بیشتر است.
آموزش زبان حالا در ردیف یکی شغل های تقریبا پردرآمد است و هر چه آموزشگاه ها مشهورتر و نام ونشان دار تر باشند، هزینه آموزشی آنها نیز بیشتر است.
برای شرکت در کلاس آموزش زبان برخی آموزشگاه ها باید ماه ها منتظر ماند.
در کنار این آموزشگاه ها، شیوه های دیگری نیز برای آموزش زبان وجود دارد. بسیاری از خانواده ها برای بچه هایشان معلم سر خانه می گیرند تا در درسهایی مثل ریاضی، فیزیک، شیمی، موسیقی، و زبان به فرزندانشان کمک کنند.
درواقع می توان گفت که این بچه ها در یک روز دو بار مدرسه می روند؛ یک بار صبح به مدرسه آموزش و پرورش و یک بار عصر به مدرسه خانگى.
نیلوفر بیات دردو گزارش مصور بالا درمورد شیوه و مشکلات آموختن زبان در ایران با دست اندرکاران و زبان آموزان صحبت کرده است.



new_york_times

Begin pArSTools.com -->

:http://www.nytimes.com/2008/08/18/world/europe/18tblisi.html

By SABRINA TAVERNISE and MATT SIEGEL
Published: August 17, 2008
TSKHINVALI, Georgia — Russian authorities have given Western journalists little or no access to villages that have been looted and burned in Russian-controlled areas of South Ossetia and northern Georgia, making a full public accounting of the aftermath of the violence here all but impossible.
Foreign journalists in the Russian-controlled part of the conflict zone are driven in trucks, buses and armored personnel carriers from Vladikavkaz, in Russia, to Tskhinvali, the capital of South Ossetia, but are not allowed to stop and get out in any of the villages along the way.
The Russians say the limitations are to keep foreign reporters safe. Ossetians, they say, are angry with the West because they see it as having sided with Georgia in the conflict, and Russian officials argue it is not safe to go without an escort.
The issue is not just theoretical. Russia has claimed that Georgia committed genocide in Tskhinvali. The Georgians, for their part, have accused the Russians and Ossetians of a calculated campaign of cleansing. None of those claims can be independently checked, because the Russian government is not allowing foreign journalists into the areas.
Alexander Lomaya, secretary of Georgia’s National Security Council, said on Sunday that the Russians had been helpful with emergency issues, such as evacuating elderly people from destroyed villages. But he said that they had painted themselves into a corner by insisting there had been a genocide.
“Now they are facing problems in revealing what really happened,” he said. “How will they explain to the outside world that thousands were not killed after all?”
Russian journalists are allowed to move around freely. Dmitry Steshin, a reporter for the Russian daily Komsomolskaya Pravda, drove down through the scorched villages on Saturday. He was not stopped at a single checkpoint. He was shocked at the level of destruction.
“They just don’t want you to see that all the Georgian homes have been burned down,” he said. “It’s really as simple as that.”
Foreign reporters are reduced to riding in convoys and looking out the window of an armored personnel carrier. Before allegations of looting and ethnic violence against Georgian villages began, reporters were allowed to look out of the top of their armored personnel carrier on Aug. 12, one of the worst days of the looting. But several days later, the hatch was closed. Officials cited safety concerns.
Even Russian journalists complained about the restrictions placed on them. “I really think the problem isn’t the Kremlin,” said a Russian reporter in Tskhinvali, who spoke on the condition of anonymity because of the delicacy of the issue. “In the beginning, before the military completely took over here, access was much easier for everyone.”
Not everyone in the government is comfortable with the decision to bar Western journalists. A Kremlin official speaking on the condition of anonymity discussed the tensions that appeared to be in play behind the scenes. “It’s a question of mentality,” he said. “If it was up to me, you’d be in those villages tomorrow.”

نکته هاي طلايي در يادگيري مکالمه زبان انگليسي

Begin pArSTools.com -->


گروه دانشگاه-يادگيري مکالمه زبان انگليسي به شکل مطلوب، آرزوي هرفردي است. چه آنها که انگيزه خاصي براي استفاده از اين توانايي دارند، مثل سفر به خارج، ادامه تحصيل يا استخدام در يک موسسه خارجي ويا صرفا از روي علاقه و ايجاد ارتباط با جامعه جهاني.همگان بر اين اعتقاد هستند که آموزش هاي زبان در مدارس و دانشگاه هاي ايران کمکي به مکالمه نمي کند و اطلاعات مربوطه صرفا در محدوده گرامر يا ترجمه متون خلاصه مي شود.برخي از خانواده هاي ايراني هم چون به سختي يادگيري زبان در بزرگسالي واقف هستند، فرزندان خود را از همان سال هاي ابتدايي در کلاس هاي ويژه ثبت نام مي کنند.اما بزرگسالان که فرصت شرکت در کلاس را داشته باشند، هميشه به دنبال يک مرکز معتبر هستند و شايد چندين آموزشگاه را تجربه کرده باشند. اما چون صرفا در کلاس حضور به هم مي رسانند و وقتي براي تمرين هاي هفتگي و مطالعه قبل از کلاس نمي گذارند، عملا به جايي نمي رسند.برخي نيز که کار و شغل روزمره اجازه حضور در کلاس را نمي دهد، با خريد انواع کتاب ها و نوارها، تصميم مي گيرند که در منزل يا خودرو، شخصا اقدام به يادگيري کنند که چون اجبار و ضرب العجلي برايشان نيست، به مرور از خير اين شيوه مي گذرند و مجموعه اي از کتاب و سي دي و نوار روي دستشان مي ماند.آنچه که در اين مطلب قصد بيان آن را داريم اشاره به نکته هاي کليدي و طلايي در يادگيري مکالمه زبان است که بر اساس تجربه هاي مختلف بدست آمده است.
سه شرط اصلي براي يادگيري مکالمه زبان:
- انگيزه: تصميم خود را بگيريد! به چه منظوري مي خواهيد زبان ياد بگيريد؟ اگر مصمم هستيد، آغاز کنيد وگرنه وقتتان را تلف خواهيد کرد!
- وقت و انرژي: يادگيري زبان يک کار ممتد و وقت گير است و نبايد بين بخش هاي مختلف آن فاصله انداخت، پس دقيقا مشخص کنيد در طول هفته چه زمانهايي را براي يادگيري مکالمه اختصاص مي دهيد.
- محيط مناسب: هنگام يادگيري زبان بايد فضاي مناسب و ساکتي رو در نظر داشته باشيد تا از تمرکز لازم برخوردار شويد.روي مکان هاي شلوغ يا ماشين و غيره زياد حساب نکنيد.
شنوايي مهمترين و بهترين روش
مهمترين و مفيدترين روش يادگيري مکالمه، شنوايي است. هر چه از روش شنوايي بيشتر استفاده کنيد سرعت يادگيريتان بيشتر مي شود. حال چگونه بايد نوار ها را گوش کنيم:- به هيچوجه قبل از آنکه براي چند بار نوار درس مورد نظر را گوش نکرده ايد، سراغ خواندن متن آن نرويد. چون اگر ابتدا متن درس را بخوانيد، ممکن است برخي کلمات را غلط تلفظ کنيد و اين اشتباه دائم با شما خواهد ماند. پس اول نوار را گوش کنيد، بعد متن را بخوانيد.هر درس را حتي تا 100 بارهم بايد گوش کنيم! بله تعجب نکنيد، اگر مايل هستيد اعتماد به نفس لازم در مکالمه را بدست بياوريد، هر درس را آنقدر گوش مي دهيد تا حفظ شويد. مي توان گفت کليدي ترين موضوع در مکالمه همين باشد. شما بايد متن درس ها را حفظ کنيد. بعد با خاموش کردن نوار سعي کنيد مثل گوينده آن متن را تکرار کنيد. بزرگترين لذت شما زماني است که يک پاراگراف طولاني را از بر بگوييد!فقط با استفاده از هدفون نوار گوش کنيم. به دو دليل،اول ينکه توانمنديهاي يادگيري انسان به نسبت 60 و 40 درصد بين بينايي و شنوايي تقسيم مي شود. اگر بخواهيم توان بينايي ما به کمک شنوائيمان بيايد، بايد چشمهايمان را ببنديم،( تصور کنيد در جايي نشسته و با کسي صحبت مي کنيد، همکارتان به شما نزديک مي شود و در گوش شما مطلبي را توضيح مي دهد.. در آن لحظه که داريد به مطلب او گوش مي کنيد، به کجا نگاه مي کنيد؟ با اينکه چشمانتان باز است، اما در واقع به هيچ جا نگاه نمي کنيد چون تمام هوش و حواس شما به فهميدن حرف هاي او معطوف است!) هدفون نيز نوعي پچ پچ در گوش شماست که باعث مي شود توجه شما به طور کامل به گفتار نوار و گوينده جلب شود.دوم اينکه صدايي که از هدفون در مي آيد به دليل نزديکي به پرده گوش انسان، براي مدتها در محدوده ورودي گوش باقي مي ماند و در يک حرکت رفت و برگشت مرتب تکرار مي شود و شما سود بيشتري از آن مي بريد!اگر سي دي تصويري هم مي بينيد بايد همانند سينما فضا را تاريک کنيد تا هيچ چيز ديگري توجه شما را به هم نزند.در مرحله بعد وقتي با خواندن متن به طور کامل با بحث آشنا شديم، بايد صداي خود را ضبط کنيم. يک نوار خالي آماده کنيد و هر متني را که حفظ کرديد، بدون نگاه کردن به کتاب، در آن ضبط کنيد. البته در ابتدا اين کار سخت خواهد بود اما اگر بخشي را فراموش کرديد، به جاي مراجعه به کتاب، مجددا آن بخش را گوش کنيد. بعد دوباره صداي خود را ضبط کنيد. تازه وقتي به صداي خود گوش کرديد خواهيد فهميد چقدر در لهجه و تلفظ کلمات پيشرفت کرده ايد..! فراموش نکنيد براي رسيدن به لهجه مناسب، شما بايد همانند يک مقلد صدا يا يک بازيگر تئاتر، نحوه گويش گوينده را تقليد کنيد. حتي اگر طرف يک پيرزن يا بچه باشد مثل او حرف بزنيد. توجه داشته باشيد، اگر سعي کنيد دقيقا مثل نوار حرف بزنيد، کلمات بيشتري به خاطرتان مي آيد، چون شما دقيقا هماني را مي گوييد که شنيده ايد!!، اما اگر با لهجه خودتان حرف بزنيد، ديگر شنيده هاي شما دردي را دوا نمي کند، چون ذهن شما، آنها را چيز ديگري فرض مي کند.بهترين تمرين گفتار، در مقابل آينه است. در اين روش اعتماد به نفس خود را نيز تقويت مي کنيد.نکته قابل توجه اين که کساني که مرتب به شما توصيه مي کنند، زياد نوار يا راديو گوش دهيد يا فيلم زبان اصلي ببينيد، درست مي گويند، اما اينکار به گفتار شما کمکي نمي کند بلکه تنها فايده اش، آشنايي گوش شما با فرکانس هاس ويژه مکالمه زبان است. حتي اگر معني کلمات را نفهميد، باز هم گوش کنيد.. بعدا که با معاني آشنا شديد، ذهن شما همانند پازل اين کلمات را کنار هم قرار مي دهد و برداشت لازم را از گفتار به عمل مي آورد. تمرين، گرامر، ديکته، حفظ لغت و جمله سازي،همه اين موارد را فراموش کنيد.در مراحل اوليه يادگيري مکالمه، اجبار نداشته باشيد که تمرين حل کنيد، ديکته بنويسيد، گرامر کار کنيد.فقط گوش کنيد، حفظ کنيد و صداي خود را ضبط کنيد.. تا آنجا پيش رويد که از لهجه و سرعت گفتار خود راضي شويد.پرداختن به بحث گرامري، شما را از هدفتان دور مي کند.شما در حين حفظ مطلب، به طور ناخودآگاه گرامر را هم رعايت مي کنيد و اين روش ماندگار تر است تا اينکه با هدف قبلي بخواهيد نکته هاي گرامري را در جملات خود بکار ببريد.به دنبال يادگيري يا حفظ لغات هم نباشيد. با ديکشنري خداحافظي کنيد.! شما فقط جملات يا عبارت ها را ياد مي گيريد نه کلمات. هزاران هزار کلمه هم که بلد باشيد اگر نتوانيد در جمله بکار ببريد، به چه دردتان مي خورد؟ به ياد داشته باشيد ما نبايد خودمان جمله بسازيم بلکه جملات آماده را حفظ مي کنيم.فراموش نکنيد، شما فقط و فقط جملاتي را مي توانيد در گفتار خود بکار ببريد که قبلا عين آن را خوانده يا شنيده باشيد! در غير اينصورت مثل يک دانش آموز با ادب، بگوييد هنوز نخونديم آقا...! اگر تلاش کنيد که يک جمله جديد بسازيد يعني به طور کلي عکس روش مورد نظر ما عمل مي کنيد. آيا وقتي شما فارسي حرف مي زنيد جمله سازي مي کنيد؟ قطعا جواب منفي است براي اينکه جملاتي که مي خواهيد بگوييد قبلا بارها خوانده ايد يا بگوشتان آشناست.خيالتان راحت باشد، آنقدر جمله هاي متعدد حفظ خواهيد کرد که نياز به جمله سازي پيدا نمي کنيد.مکالمه زبان را وارد زندگي خود کنيديکي از اشتباهات بزرگ شيوه تدريس زبان در مدارس ما، تفاوت آن با نحوه حرف زدن يک نوزاد است. وقتي فرزند شما متولد مي شود اولين کلماتي که با آنها آشنا مي شود، بعد از بابا و ماما، افعال امر هستند، مثل بيا، بشين، دست نزن، جيزه!، دهنتو باز کن، بگو ماما، بخند و....اما ما در مدارس با جملات کامل خبري شروع مي کنيم teacher a is He!، stubent a am Iاين موضوع را مي توان بزرگترين نقص نظام آموزش زبان انگليسي در مدارس دانست. تحصيلکردگان دانشگاهي ما هنوز نمي توانند فرق بين get، take و put را بخوبي درک کنند، چون تنها با کاربرد امري اين افعال جايگاه واقعي آنها مشخص مي شود.
چند پيشنهاد:
چند شب پشت سر هم در حاليکه اعضاي خانواده شما متوجه نيستند، ضبط صوت خود را روشن کنيد تا مکالمات عادي افراد داخل منزل( مثلا حين صرف شام) ضبط شود.در مرحله بعد تمام جملات رد و بدل شده بين اعضاي خانواده را از روي نوار در دفتر خود بنويسيد. چون چند شب پشت سر هم ضبط کرده ايد، خواهيد ديد که برخي جمله ها تکراري است، انها را حذف کنيد.- به کمک استاد خود يا يک کسي که زبان خوبي دارد، اين جملات را تر جمه کنيد.- جملات را حفظ کنيدهمين...الان شما قادر هستيد با همين جملاتي که حفظ کرديد در منزل انگليسي حرف بزنيد!!! چون گفتار هاي خانوادگي و روزمره ما بسيار محدود و اکثرا تکراري هستند.
از اين شاخه به آن شاخه نپريد، روش هاي گوناگون را امتحان نکنيد، انواع نوارها و کتابها را نخريد.. تنها يک مجموعه کتاب و نوار را تهيه و با همان ها شروع کنيد. برخي يادداشت ها و تذکر هاي ي روزمره خود را انگليسي بنويسيد...تذکرات به خودتان...دوستان يا اعضاي خانواده..قوانين منزل يا محل کار..جملات کوچکي هستند ولي هميشه يادتان مي ماند. ترجمه متون را از طريق يادگيري مکالمه انجام دهيد...مکالمه شما که پيشرفت کند خود بخود در ترجمه هم موفق مي شويد.نکته آخر: در جاي جاي محل کار و منزل خود جملات مهم را بنويسيد و نصب کنيد تا هر روز در مقابل چشمانتان باشد جمله..نه لغت!!!

گزارشي درباره چالش هاي موجود بين پدران و مادران ژاپني با آموزش وپرورش ژاپن

Begin pArSTools.com -->

اختلاف بر سر آموزش انگليسي است!

با آنكه ژاپن پيرترين جمعيت جهان را دارد، اما يادگيرندگان زبان انگليسي در آن، جوان تر از هميشه اند.امروزه آموزش زبان انگليسي به كودكان خردسال پيش دبستاني، در ژاپن مد روز شده است. پدران و مادران ژاپني كه از روند اصلاحات آموزشي در كشورشان دل خوشي ندارند، كودكان خود را پيش از آنكه راه رفتن ياد بگيرند، به آموختن زبان انگليسي وامي دارند و بدين ترتيب، صنعتي چند ميليون دلاري را كه شامل مواد آموزشي زبان انگليسي و تدريس است، رونق مي دهند.بر اساس گزارش مؤسسه تحقيقاتي يانو، آموزش مكالمه زبان انگليسي به كودكان پيش دبستاني و نوجوانان كوچك تر از پانزده سال در سال ۲۰۰۴ ، ۷۶۸ ميليون دلار درآمد توليد كرده است. پدران و مادران ژاپني در همين سال ۳۸۸ ميليون دلار صرف كتاب هاي آموزش زبان انگليسي، نوارهاي كاست، بازي ها و ساير مواد آموزشي كرده اند. بر اساس آخرين بررسي سازمان «بنس» كه عهده دار مدارس زنجيره اي زبان انگليسي و توليد مواد آموزشي در ژاپن است، ۱۴درصد خانوارهايي كه كودك خردسال پيش دبستاني دارند، كودكان خود را به كلاس هاي انگليسي مي فرستند. ۲۱درصد كودكان پنج ساله ژاپني هم در حال آموختن زبان انگليسي اند. گفتني است اين ميزان در سال ۲۰۰۰ فقط ۶درصد بوده است و در كل كشور فقط ۱۴۰ مدرسه آموزش انگليسي دائر بوده است.از آنجا كه مقام هاي آموزش وپرورش ژاپن و معلمان اين كشور در مقابل درخواست مردم در خصوص افزايش حجم آموزش زبان انگليسي در مدارس ابتدايي و كودكستان ها ايستادگي مي كنند، پدران و مادران ژاپني ناچارند كودكان خود را براي يادگيري زبان انگليسي به كلاس هاي خصوصي بفرستند اما اين كلاس ها نيز كيفيت چنداني ندارند و از حوزه نظارت و كنترل وزارت آموزش وپرورش خارجند.كيت جاكوبن- مدير آموزش كودكستان بين المللي هيرو در منطقه مدرن و پرزرق و برق آزابو در توكيو- مي گويد: پدران و مادران بايد براي نام نويسي فرزندانشان در اين كلاس ها، با احتياط و دقت فراوان عمل كنند. در اين كودكستان كه هميشه حدود ۴۰ كودك يك تا پنج ساله در فهرست انتظار آن قرار دارند، فقط معلمان با تجربه و صلاحيت دار استخدام مي شوند. جاكوبسن در ادامه مي گويد: به راه انداختن چنين كلاس هايي، هم از روي علاقه و هم به خاطر كسب درآمد است. به نظر مي رسد كه بسياري از اين كلاس ها، برنامه مشخصي براي آموزش زبان انگليسي ندارند. با اين حال اطمينان دارم كه منفعت كودكان را در نظر مي گيرند اما برخي ديگر بسيار شبيه مهدكودك اند و جز اسباب بازي هاي گوناگون و سرگرمي ها، چيز ديگري براي عرضه به كودكان ندارند.برخي از پدران و مادران ژاپني، يادگيري زبان انگليسي را براي كودكان خود ضروري مي دانند و معتقدند كه فرزندانشان در صورت دانستن زبان انگليسي در آينده، بخت ورود به دانشگاه هاي معتبر و درجه يك و ورود به حرفه هاي پزشكي، وكالت يا مشاغل سطح بالاي دولتي را خواهند داشت. اما به نظر مي رسد كه افزايش شمار مدارس خصوصي و كلاس هاي آموزش زبان انگليسي بيشتر براي رفع نياز پدران و مادراني است كه سودايي بيش از موفقيت تحصيلي فرزندانشان در سر مي پرورانند.يوكاري توميناگا، زن خانه دار سي و شش ساله ژاپني است كه پسرش ماناتو را به تازگي در كلاس هاي انگليسي كه يكي از همسايه هاي نيوزيلندي آنان به راه انداخته نام نويسي كرده است. او بيم دارد كه چنانچه كودكش آموختن زبان انگليسي را از سن ۱۲سالگي در مدارس دولتي آغازكند، از نظر ذهني و اجتماعي دچار عقب ماندگي شود.او درباره آموزش زبان انگليسي در مدارس مي گويد: ژاپني ها چند سال در مدرسه انگليسي مي خوانند، اما نمي توانند به خوبي به اين زبان صحبت كنند، بنابراين من نمي خواهم وقتي پسرم بزرگ شود، همين مشكل را داشته باشد. پسرم در كلاس انگليسي فقط انگليسي ياد نمي گيرد، بلكه با ساير مردمان و فرهنگ ها هم آشنا مي شود و اين برايش خيلي جالب است. مسلماً من هم دوست دارم پسرم در آينده در يك دانشگاه خوب درس بخواند. اما دانستن زبان انگليسي در بزرگسالي، فرصت هاي زيادي در اختيارش قرار مي دهد. وزارت آموزش وپرورش ژاپن در سال ۲۰۰۲ به مدارس ابتدايي اجازه داد كه در بخشي از كلاس هاي دروس جامع خود، فعاليت هاي آموزشي مبتني بر زبان انگليسي را بگنجاند. اكنون اين برنامه در بيش از نوددرصد از ۲۲۴۸۱ مدرسه ابتدايي ژاپن، اجرا مي شود اما اين برنامه كه فقط شامل ديدارهاي گاهگاهي با انگليسي زبانان است، از نظر بسياري از دانش آموزان ناكافي است.پيشنهاد وزير آموزش وپرورش ژاپن در خصوص اجباري كردن آموزش زبان انگليسي در مدارس ابتدايي، مورد پسند بسياري از مردم قرار گرفت اما آموزگاران و دستگاه اداري آموزش وپرورش، روي خوشي به اين پيشنهاد نشان نداد. بر اساس نظرسنجي هاي دولت ژاپن، در حالي كه بيش از ۷۰درصد پدران و مادران با اين پيشنهاد موافقند، فقط ۳۶درصد معلمان نسبت به آن نظر مساعد دارند.پروفسور كازوكوناكاجيما- استاد آموزش دوزبانه دانشگاه مطالعات خارجي ناگويا- در اين باره مي گويد: دعوت كردن از يك معلم خارجي براي حضور در مدرسه (چند بار در طول سال) كار درستي است اما موجب پيشرفت مهارت هاي زباني شاگردان نمي شود.رشد آموزش زبان انگليسي در كودكستان ها و مراكز پيش دبستاني ژاپن، اين بحث را به ميان آورده كه كودكان خردسال قادرند زبان خارجي را همزمان با مسلط شدن بر زبان مادري شان فرا گيرند.پروفسور ناكاجيما نيز با اين موضوع موافق است، اما مي گويد: ما مي توانيم در سنين خردسالي به كودكان خود انگليسي ياد بدهيم اما تكليف ما با نظام آموزشي چيست؟ نظام آموزشي ژاپن به گونه اي است كه امكان قرارگرفتن كودكان در محيط يادگيري زبان انگليسي را فراهم نمي كند. اين استاد در ادامه مي افزايد: توجه صرف به آموزش زبان انگليسي كار اشتباهي است. زبان بايد در تمامي فعاليت هاي مدرسه مانند نقاشي، آوازخواندن و غيره گنجانده شود. كودكان بعداً لغت ها و عبارت ها را فرامي گيرند. يادگيري زبان انگليسي براي كودكان تفاوتي با يادگيري زبان مادري شان (ژاپني) ندارد. يوچي ايشي زوكا- يكي از مسئولان بخش آموزش پيش دبستاني وزارت آموزش وپرورش ژاپن- مي گويد: مراكز آموزش پيش دبستاني دولت مجازند برنامه هايي براي آموزش زبان انگليسي به كودكان، ترتيب دهند اما فقط تا حد معيني اجازه آموزش زبان انگليسي را دارند. او در ادامه مي گويد: ما با آموزش زبان انگليسي مخالف نيستيم. به ويژه در برخي از بخش هاي كشور كه ارتباط مردم با خارجي ها زيادتر است، دانستن زبان انگليسي ضروري به نظر مي رسد. شماري از مردم اصرار دارند كه زبان انگليسي در دوره پيش دبستاني هم بايد جزو درس هاي اصلي باشد اما چون درس زبان انگليسي جزو درس هاي دوره ابتدايي ژاپن نيست، بنابراين وقفه اي شش ساله بين يادگيري زبان در دوره پيش دبستاني و ازسرگيري آن در دوره راهنمايي به وجود مي آيد. از اين گذشته، مدارس ابتدايي هم درخواست گنجاندن آموزش زبان انگليسي در برنامه درسي را به ما اعلام نكرده اند. با اين حال اگر قرار شود زبان انگليسي جزو برنامه درسي دوره پيش دبستاني باشد، خود من با آن مخالفم زيرا معتقدم كه اين امر بر توانايي كودكان براي يادگيري زبان ژاپني و ساير دروس، تأثير خواهد گذاشت. كودكان در درجه اول بايد بر زبان مادري شان تسلط پيدا كنند و بعد از آن بقيه درس ها از جمله انگليسي را فراگيرند.اين اعتقاد كه كودكان توانايي يادگيري دو زبان را به طور همزمان ندارند، از نظر بسياري از پدران و مادران ژاپني مردود شمرده مي شود. براي مثال، تومي ناگا- مادر جوان ژاپني - با يادآوري زماني كه كودك دو سال و نيمه اش او را «مامي» خطاب كرده مي گويد: كودك من فقط چند كلمه انگليسي بلد است. من و شوهرم در خانه به زبان ژاپني صحبت مي كنيم. بنابراين من اصلاً نگران اين نيستم كه آموزش زبان انگليسي به فراگيري زبان مادري اش لطمه بزند

.منبع: اجوكيشين گاردين

آسيب‌شناسي آموزش زبان‌ انگليسي در مدارس ايراني

Begin pArSTools.com -->



آسيب‌شناسي آموزش زبان‌ انگليسي در مدارس ايراني
زبان دوم، الفباي فراموش‌شده
زهرا باقری شاد :‌تمام ديپلمه‌ها دست‌كم نمره شش سال آموزش زبان انگليسي را در بايگاني كارنامه‌هاي خود دارند اما اين كارنامه‌ها نماد هرچه كه باشند، باسوادي يا بي‌سوادي افراد، حكم كوله‌باري سبك از دانسته‌هاي زبان انگليسي دانش‌آموزان ايراني را دارند.

كوله‌باري كه دانش‌آموزان به اتكاي آن نمي‌توانند حتي يك نامه كوتاه به زبان بين‌المللي انگليسي بنويسند و توانايي مكالمه‌اي مختصر در حد يك گفت‌وگوي روزمره را هم ندارند.شش سال آموزش زبان انگليسي در بيشتر مدرسه‌هاي ايراني به اعتقاد بسياري از كارشناسان آموزش و پرورش و زبان‌شناسي تنها صرف وقت و اتلاف زمان محسوب مي‌شود، آن هم در شرايطي كه برخي از دانش‌آموزان پس از فارغ‌التحصيل شدن يا حتي در زمان تحصيل و به موازات برنامه‌هاي آموزشي مدرسه، به يادگيري زبان انگليسي در آموزشگاه‌هاي آزاد مي‌پردازند و به تدريج نيز بر تعداد متقاضيان حضور در اين آموزشگاه‌ها افزوده مي‌شود.بر همين اساس كارشناسان ضعف دانش‌آموزان ايراني را در يادگيري زبان، تنها به فضاي آموزش رسمي مرتبط مي‌دانند و از دانش‌آموزان به عنوان افرادي علاقه‌مند به يادگيري زبان انگليسي نام مي‌برند كه مشكلات متعددي چون ناكارآمد بودن محتواي كتاب‌هاي درسي زبان انگليسي و كم‌بودن ساعت‌هاي تدريس از انگيزه آنها در يادگيري اين زبان كاسته است.آموزش زبان از سال اول راهنمايي، يك كار غيركارشناسانهپس از مخالفت با اجراي طرحي مبني بر تدريس آزمايشي زبان انگليسي در مدرسه‌هاي ابتدايي كه در زمان وزارت مرتضي حاجي به صورت پيشنهادي مطرح شده بود، آموزش اين زبان همچنان با روند هميشگي از سال اول راهنمايي آغاز مي‌‌شود و اين در حالي است كه بسياري از صاحب‌نظران و كارشناسان عرصه تعليم و تربيت، اين دوره را براي آغاز آموزش يك زبان خارجي به دانش‌آموزان زمان مناسبي نمي‌دانند.دكتر احد نويدي، عضو پژوهشگاه تعليم و تربيت يكي از اين كارشناسان است كه نسبت به زمان آغاز تدريس زبان انگليسي در سال اول راهنمايي ديدگاهي منتقدانه دارد و آن را يك كار غيركارشناسي مي‌داند.او مي‌گويد: «توجه داشته باشيم كه هرچه يادگيري از سنين بالاتر شروع شود، بايد در مغز يك حافظه جانبي هم تشكيل شود. تشكيل همين حافظه جانبي يك مشكل اساسي است كه البته امكان آن نيز در روش‌هاي تدريس مدارس ايراني وجود ندارد».شيرزاد عبداللهي، كارشناس آموزش و پرورش نيز معتقد است آموزش زبان انگليسي هرچه از سنين پايين شروع شود موفق‌تر است و تدريس زبان انگليسي را حتي پيش از دبستان هم مفيد ارزيابي مي‌كند.حميدرضا حصاركي، مدرس زبان انگليسي و مسوول دوره‌هاي زبان بخش متوسطه منطقه 17 آموزش و پرورش تهران يكي ديگر از كارشناساني است كه تدريس نشدن زبان انگليسي را در دوران ابتدايي يك تصميم سليقه‌اي مي‌داند و معتقد است اين تصميم سليقه‌اي از بار علمي مناسب برخوردار نيست. اين كارشناس با تاكيد بر ضرورت استفاده از تئوري زبان‌شناسي براي برنامه‌ريزي آموزش زبان‌هاي خارجي به «تهران امروز» مي‌گويد: «براساس يكي از نظريه‌هاي زبان‌شناسي، اوج يادگيري بين 11 تا 14 سال است، با اين توضيح كه بعد از 14 سالگي در مغز پديده‌اي به نام يكسان‌سازي اتفاق مي‌افتد و قدرت يادگيري كمتر مي‌شود اما اين نظريه به اين معنا نيست كه پيش و پس از اين دوران، آموزش و يادگيري انجام نگيرد. به همين دليل پيش از انقلاب حتي در آمادگي‌ها و مدارس ابتدايي هم زبان انگليسي همراه كتاب‌هايي كه براي همان دوران سني طراحي شده بودند، به بچه‌ها آموزش داده مي‌شد.»ترکیبی از مباحث غيرضروري نگاه برنامه‌ريزان دفتر تاليف كتاب‌هاي درسي نسبت به آموزش زبان، يك مقوله كاربردي نيست. اين را حصاركي مي‌گويد و همين فقدان نگاه كاربردي را مهم‌ترين مشكل بر سر راه يادگيري زبان انگليسي توسط دانش‌آموزان مي‌داند.او مي‌گويد: «كتاب‌هاي درسي زبان انگليسي در ايران تنها براساس مهارت‌هاي خواندن و ترجمه تاليف شده‌اند، در حالي كه حتي اگر بحث بر سر تقويت اين دو مهارت باشد، ما در اين دو مقوله هم موفق نبوده‌ايم و فقط معجوني از نكات غيرضروري و گرامرهاي غيركاربردي را در كتاب‌هاي درسي زبان انگليسي گنجانده‌ايم.»به اعتقاد اين كارشناس، در تمام دنيا، هدف اصلي آموزش زبان‌هاي خارجي برقراري ارتباط است. بر همين اساس هدف از يادگيري زبان انگليسي هم بايد افزايش مهارت مكالمه باشد كه اين مساله در آموزش و پرورش ايران ناديده گرفته مي‌شود.حصاركي با تاكيد بر اينكه در ميان مهارت‌هايي چون خواندن، نوشتن، صحبت‌كردن و شنيدن، اولويت با شنيدن است، مي‌افزايد: «اگرچه اين 4 مهارت در يادگيري يك زبان خارجي بايد با هم و هم‌تراز هم تقويت شوند اما آنچه كه مهم‌تر از ساير مهارت‌هاست، اولويت‌دادن به شنيدن است.دانش‌آموزان ما متاسفانه وسايل كمك‌آموزشي لازم در اين زمينه را در اختيار ندارند و امكان شنيدن زبان انگليسي، چه از طريق ضبط‌صوت و چه در لابراتوارهاي زبان براي آنها وجود ندارد».كم ‌بودن ساعت تدريس زبان انگليسي، يكي ديگر از مواردي است كه كارشناسان، آن را مورد انتقاد قرار مي‌دهند و سه ساعت در هفته را براي آموزش اين زبان كافي نمي‌دانند، در حالي كه به گفته آنها، شرايط غيراستاندارد آموزش هم، مشكلات ناشي از اين كمبود وقت را تشديد مي‌كند.در اين ميان بي‌علاقه‌بودن دانش‌آموزان ايراني به فراگيري زبان انگلیسي، نظريه‌اي است كه مسوول دوره‌هاي زبان بخش متوسطه منطقه 17 آن را تاييد نمي‌كند و مي‌گويد: «من تصور مي‌كنم كه دانش‌آموزان ما خيلي هم به زبان انگليسي علاقه دارند اما چون ابزارهاي اوليه يادگيري را براي آنها فراهم نكرديم و به آنها احساس راحت‌بودن با اين درس را نياموختيم، با اين تصور زبان انگليسي را ياد مي‌گيرند كه مجموعه‌اي از فرمول‌هاي گرامري و لغت‌هاي دشوار است، در حالي كه فراگيري زبان انگليسي با درس‌هايي مثل رياضيات و فيزيك، تفاوت بسياري دارد.»تدريس زبان انگليسي بدون در نظر گرفتن طبيعت آن و به شيوه فرمولي و دستوري به اعتقاد كارشناسان آموزش و پرورش براي دستيابي به اهداف آموزش روش مناسبي نيست چرا كه فرمول‌ها و دستورهاي متداول در درس‌هاي علمي همچون فيزيك، شيمي و رياضيات در درس زبان كارايي ندارند و دانش‌آموزان را تنها در پاسخگويي به سوالات چهار گزينه‌اي توانمند مي‌سازند.معلمان در مهارت‌هاي زبان مشكل دارندپايين بودن سطح علمي مدرسان زبان انگليسي در مدارس سال‌هاست كه از سوي كارشناسان مورد انتقاد قرار مي‌گيرد. بسياري بر اين باورند كه خود دبيران اين رشته هنوز بر مهارت‌هاي يادگيري زبان انگليسي تسلط كافي ندارند و به همين دليل از عهده تقويت اين مهارت‌ها در دانش‌آموزان برنمي‌آيند. نويدي در اين‌باره مي‌گويد: «بيشتر معلمان زبان در كشور ما مكالمه بلد نيستند پس چطور مي‌توانند به دانش‌آموزان مهارت مكالمه و صحبت كردن به زبان انگليسي را بياموزند؟ بسياري از آنها در فهم معناي جملات به زبان انگليسي مشكل دارند نمي‌توانند به خوبي ترجمه كنند به همين دليل ممكن نيست مهارت‌هايي را كه خود ندارند به دانش‌آموزان انتقال دهند.»به اعتقاد نويدي، استخدام معلم زبان انگليسي در آموزش و پرورش كشور ما تنها براساس مدرك اين رشته صورت مي‌گيرد و نظارتي بر كارايي معلمان اين رشته از سوي آموزش و پرورش وجود ندارد.اين پژوهشگر مي‌افزايد: «البته اگر معلم سواد هم داشته باشد انگيزه‌اي براي آموزش ندارد چون درگير همان مشكلاتي است كه ساير معلمان با آن دست به گريبانند. علاوه بر اينكه مي‌داند نتيجه كارش چه مثبت باشد و چه منفي، نه تشويق خواهد شد و نه توبيخ.»زبان انگليسي يك مهارت پايه تلقي نمي‌شودنگاه برنامه‌ريزان در آموزش و پرورش به يادگيري زبان انگليسي به‌گونه‌اي است كه آن را يك مقوله غيرفعال ارزيابي مي‌كنند درحالي كه كارشناسان زبان انگليسي آن را مقوله‌اي فعال مي‌دانند كه بايد به صورت يك مهارت پايه به دانش‌آموزان آموزش داده شود.از سوي ديگر زبان انگليسي كه آشنا نبودن با آن در دنيا نوعي بي‌سوادي محسوب مي‌شود در آموزش و پرورش ايران هنوز به عنوان يك مهارت پايه تلقي نشده و به اعتقاد نويدي اين تفكر آموزشي به تمام جامعه تسري يافته است. اين پژوهشگر مي‌گويد: «وظيفه آموزش عمومي اين است كه در دانش‌آموزان مهارت‌هاي پايه ايجاد كند اما هنوز در جامعه ما و در سيستم آموزشي كشور اين فهم حاصل نشده كه زبان انگليسي يك مهارت پايه است البته ما درباره ساير مهارت‌هاي پايه هم مشكل داريم و شواهد موجود گوياي اين است كه ما به‌طور كلي در آموزش و پرورش رسمي با شكست مواجه شده‌ايم همان‌طور كه بچه‌هاي ما در مدرسه احساس مسووليت و مشاركت را ياد نمي‌گيرند به همين ترتيب زبان انگليسي را هم نمي‌آموزند و اين پديده كلي است.»نويدي همچنين بر اين باور است كه در كشور ما هنوز پس‌مانده‌اي از نگرش‌هاي منفي به زبان انگليسي وجود دارد و اين زبان به عنوان يك زبان بيگانه در سيستم آموزشي ما مغفول مانده است. به گفته او، دانش‌آموزاني هم كه در خارج از مدرسه و در آموزشگاه‌هاي آزاد به فراگيري زبان انگليسي مي‌پردازند در واقع به واسطه نوعي هدايت خانوادگي به يادگيري زبان متمايل شده‌اند و تسلط آنها بر زبان انگليسي جزو افتخارات آموزش و پرورش رسمي به حساب نمي‌آيد.واگذاری مسوولیت آموزش زبان به بخش خصوصيآموزش زبان انگليسي در بسياري از مدارس غيرانتفاعي به صورت غيررسمي در دوره ابتدايي نيز ارائه مي‌شود. در حالي كه به گفته كارشناسان نظر مسوولان آموزش و پرورش به اين مساله مثبت نيست. با وجود اين برخي از مدارس غيرانتفاعي حتي نمره زبان انگليسي را در كارنامه دانش‌آ‌موزان ابتدايي هم لحاظ مي‌كنند تا به نوعي مشوق يادگيري اين زبان در دانش‌آموزان باشند.حصاركي در حالي كه اين شيوه را مفيد ارزيابي مي‌كند، مي‌گويد: «امروز مدرسه‌هاي غيرانتفاعي خيلي راحت با مجموعه افراد مجرب در زمينه آموزش زبان انگليسي قرارداد همكاري مي‌بندند و اين گروه براي دانش‌آموزان برنامه‌ريزي مي‌كنند. به اين ترتيب مي‌توان حضور بخش خصوصي را در آموزش زبان انگليسي مفيد تلقي كرد چون بخش خصوصي هميشه براي اثبات خودش و به اين دليل كه هزينه مي‌كند و مي‌خواهد بازدهي داشته باشد بهتر از بخش دولتي كار مي‌كند.»عبداللهي هم واگذاري تدريس زبان انگليسي به موسسه‌هاي خصوصي و نظارت دولت را بر عملكرد آنها راهكاري براي ارتقاي سطح يادگيري دانش‌آموزان در اين زمينه مي‌داند و اين در حالي است كه بسياري از كارشناسان ديگر نيز با تاكيد بر مفيد نبودن عملكرد دولت در آموزش زبان، با واگذاري اين مسووليت به بخش خصوصي موافقند. اگر چه آنها ناكارآمد بودن سيستم آموزش رسمي را تنها در يادگيري زبان انگليسي خلاصه نمي‌كنند و بازدهي آموزش زبان عربي را نيز در مدارس ضعيف مي‌دانند. با وجود اينكه تاكيد بر يادگيري زبان عربي در سيستم آموزش رسمي ايران بيشتر است، اما به اعتقاد كارشناسان سرنوشت آموزش اين زبان نيز مشابه سرنوشت آموزش زبان انگليسي است و دانش‌آموزان ايراني در هر دو مقوله با مشكلاتي در ترجمه، صحبت و درك متن مواجه هستند. بر همين اساس ارزيابي صاحب‌نظران آموزش و پرورش بر نادرست بودن شيوه‌هاي تاليف و تدريس همه زبان‌هاي خارجي در سيستم آموزش رسمي متمركز شده و انتقادات متعدد دراين زمينه گوياي ناديده گرفتن زبان‌هاي خارجي به عنوان مهارت‌هاي پايه آموزشي از سوي نهاد آموزش و پرورش است؛ نهادي كه خروجي آن در آموزش زبان انگليسي يا هر زبان خارجي ديگر به قدري ضعيف است كه حتي براي نوشتن يك نامه رسمي و كوتاه هم كفايت نمي‌كند.